Οι τελευταίες εβδομάδες έφεραν ξανά στο προσκήνιο την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, μέσα από αναφορές σε τουρκικούς χάρτες που παρουσιάζουν αμφισβητήσεις για την Κρήτη και ευρύτερα για την Ανατολική Μεσόγειο.
Η νέα ένταση ξεκίνησε μετά από δημοσιεύματα διεθνών και τουρκικών μέσων, σύμφωνα με τα οποία η Άγκυρα επεξεργάζεται πολιτικές κινήσεις γύρω από τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα», ένα δόγμα που επιχειρεί να επεκτείνει τις τουρκικές θαλάσσιες διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τουρκικά μέσα παρουσίασαν χάρτες που φέρονται να αποδίδουν μεγάλο μέρος της θαλάσσιας επιρροής γύρω από την Κρήτη στην Τουρκία. Οι χάρτες αυτοί δεν αποτελούν διεθνώς αναγνωρισμένες θέσεις, αλλά εντάσσονται στη στρατηγική πολιτικής πίεσης της Άγκυρας.
Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και υποστηρίζει ότι μεγάλα ελληνικά νησιά δεν μπορούν να παράγουν πλήρη επήρεια σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα. Αντίθετα, η Ελλάδα στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο, σύμφωνα με το οποίο τα νησιά έχουν πλήρη θαλάσσια δικαιώματα.
Στην πράξη, οι τουρκικοί χάρτες δεν έχουν νομική ισχύ, αλλά χρησιμοποιούνται ως εργαλείο πολιτικής και διπλωματικής πίεσης.
Η ελληνική κυβέρνηση απορρίπτει τις τουρκικές θέσεις και επιμένει ότι δεν υπάρχουν «γκρίζες ζώνες» σε ζητήματα κυριαρχίας, ενώ παραμένει προσηλωμένη στη διπλωματική οδό. Παράλληλα, στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό υπάρχει συζήτηση για το κατά πόσο η Αθήνα πρέπει να απαντά πιο δυναμικά.
Πηγές: Bloomberg, Naftemporiki, Kathimerini, Το Μανιφέστο, τουρκικά και διεθνή δημοσιεύματα για “Blue Homeland” και ελληνοτουρκικές θαλάσσιες διαφορές.